Menu
Historia tytułu Honorowego Obywatel Miasta
 
Uchwała nr XV/209/12 Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Miasto Świdnica - Rozdział 10
 
Uchwała Nr XL/481/02 Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 24 maja 2002 r. w sprawie ustanowienia tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy.
Uchwałę tę podjęła Rada Miejska mając na uwadze potrzebę uhonorowania osób szczególnie zasłużonych dla miasta
 
1. Uchwałą nr XLIII/548/02 z dnia 9 października 2002 r. Rada Miejska w Świdnicy nadała tytuł Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy Panu Clausowi Wilhelmowi Hoffmannowi - byłemu burmistrzowi Biberach (Niemcy),
 
W uzasadnieniu do uchwały czytamy: „W latach dziewięćdziesiątych polityka władz samorządowych myślących o budowie wspólnej przyszłości ponad podziałami etnicznymi i politycznymi, przybrała m.in. formę partnerstwa miast, które jest wyrazem woli działania społeczności na szczeblu lokalnym, celem pokonania podziałów pomiędzy mieszkańcami Europy. W roku 1990 Świdnica podpisała pierwszy oficjalny układ o współpracy partnerskiej z Biberach, położonym w Niemczech, w południowej Badenii-Wirtembergii. Ze strony niemieckiej porozumienie podpisał Claus Wilhelm Hoffmann, wielki propagator procesu integracji europejskiej, który przez okres 17 lat sprawował funkcję gospodarza miasta. Jako burmistrz Biberach był inicjatorem i wielkim orędownikiem partnerskich stosunków pomiędzy Biberach i Świdnicą, oraz inspiratorem pomocy kierowanej do świdnickich organizacji
i instytucji.”
 
2. Uchwałą nr XVIII/197/04 z dnia 02 kwietnia 2004 r. Rada Miejska w Świdnicy nadała tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy Księdzu Prałatowi Kazimierzowi Jandziszakowi.
 
W uzasadnieniu do uchwały czytamy: „Dla ks. Kazimierza Jandziszaka Świdnica stała się miejscem realizacji dzieła swego życia – budowy świątyni pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Królowej Polski na Osiedlu Młodych w Świdnicy. Dla Niego – kresowiaka i księdza katolickiego dzieło umacniania Polski w Świdnicy jest kontynuacją dzieła jego poprzedników w naszym mieście. Poświęcił dla naszej społeczności i tego dzieła 20 lat swego życia.
Ks. Kazimierz Jandziszak urodził się 9 grudnia 1937 r. w Laszkach Murowanych k/ Sambora woj. Lwowskie. W ramach przesiedleń powojennych zamieszkał wraz z rodziną w Chlebowie k/Gubina na Ziemiach Zachodnich. W 1963 r. został wyświęcony na kapłana w archidiecezji wrocławskiej i mianowany wikariuszem w Brzegu. W latach 1964- 1969 studiował na KUL socjologię religii i katolicką naukę społeczną. Po studiach pracował we Wrocławiu jako katecheta, duszpasterz akademicki i asystent na Papieskim Wydziale Teologicznym.
W 1976r. został proboszczem w Przyłęku k/ Barda. W dniu 26 lutego 1983r. przejął obowiązki proboszcza w nowej parafii NMP Królowej Polski na Osiedlu Młodych w Świdnicy i tu rozpoczął realizację dzieła budowy świątyni i organizacji od podstaw parafii. W dniu 27.03.1993r. otrzymał od papieża Jana Pawła II godność prałata .
To spotkanie ze Świdnicą okazało się dla ks. Jandziszaka jego przystankiem życiowym i jak się okazuje jego wielkim dokonaniem. Budowa tak wielkiej świątyni to dla ks. Kazimierza wiele lat trudnej i wytężonej pracy na placu budowy, to wielka umiejętność pozyskiwania parafian, władz lokalnych, darczyńców dla tego dzieła. Ks. Jandziszak nie oszczędzał swojego zdrowia i wysiłków aby to wielkie dzieło było nieustannie kontynuowane , pomimo wielu kłopotów i zubożenia społeczeństwa. Ks. Kazimierz Jandziszak to postać szczególna , wyróżniająca się cechami umiejętnej organizacji, odpowiedzialności za budowę zarówno kościoła materialnego jak i kościoła duchowego , to przykład ogromnego patriotyzmu i odpowiedzialności za Polskę.
Ks. Jandziszak jako kapelan środowisk kresowych i kombatanckich to dobry przykład obywatelskiej postawy i wspierania przez duchownego idei „pro publico bono” dla dobra naszego kraju i naszej społeczności świdnickiej”.
 
3. Uchwałą Nr XVIII/198/04 z dnia 02 kwietnia 2004 r. Rada Miejska w Świdnicy nadała pośmiertnie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy śp. Romanowi Pasykowi.
 
W uzasadnieniu do uchwały czytamy: „Śp. Roman Pasyk urodził się 15 lipca 1937 r. w Zamieściu k/ Limanowej w wielodzietnej rodzinie chłopskiej. Rodzice, właściciele kilkuhektarowego gospodarstwa wyżywili i wykształcili pięcioro swoich dzieci. Roman Pasyk otrzymał od rodziców tradycyjne wychowanie w duchu patriotyzmu i poszanowania dla pracy ludzkiej. Roman Pasyk kształcił się drogą terminowania i zdobywania kolejnych uprawnień do wykonywania zawodów rzemieślniczych , był klasycznym i bardzo zdolnym samoukiem. Był znany w szerokiej okolicy Limanowej jako dobry i ceniony fachowiec. Wybudował i remontował oprócz wielu obiektów mieszkalnych bardzo poważne obiekty sakralne, w tym Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Pasierbcu k/ Limanowej , kościół w Tymbarku, kościół św. Józefa w Świdnicy , kościół w Łazanach oraz w Widawie k/ Wrocławia.
Losy jego życia od 1980 r. związane zostały z naszym miastem, gdzie realizował dzieło swojego życia jako budowniczy – budowę kościoła pw. Najświętszej Marii Panny na Osiedlu Młodych. Od 1982 r. rozpoczął budowę świątyni i kierował nią do dnia tragicznej swojej śmierci. Budowa tego dzieła architektonicznego była największym przedsięwzięciem budowlanym Świdnicy w powojennych jej dziejach, nie tylko w dziedzinie budownictwa sakralnego.
Roman Pasyk dał się poznać jako wielki fachowiec, wymagający wobec siebie i innych ludzi pracujących na rzecz budowy kościoła. Pod skorupą szorstkości i zdecydowania krył się bardzo poczciwy i życzliwy człowiek o ogromnej uczciwości i oddaniu sprawie. Posiadał ogromny dar organizowania pracy zespołów ludzi, którzy społecznie pracowali na tym obiekcie.
W uznaniu zasług Romana Pasyka jako budowniczego, otrzymał on w 1994r. od papieża Jana Pawła II medal „ Pro Ecclesia et Pontifice”. Można rzec, że budowa tej monumentalnej świątyni jest osiągnięciem życia Romana Pasyka , który dla nas -świdniczan wykonał dzieło wielkie nawiązujące do wielkiego symbolu naszego miasta, do katedry świdnickiej św. Stanisława i Wacława. Obie te świątynie górujące nad miastem spinają symbolicznie dzieje historyczne Świdnicy, piastowską i nowożytną tradycję obecności polskiej na ziemi świdnickiej.
W tym wielkim dziele budowy i pamięci niech pozostanie imię śp. Romana Pasyka jako zasłużonego i Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy”.
 
4. Uchwałą nr XLVII/461/06 z dnia 3 lutego 2006r. Rada Miejska w Świdnicy nadała tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy Pani Dorocie Świeniewicz
 
W uzasadnieniu do uchwały czytamy: „Pani Dorota Świeniewicz jest reprezentantką Polski w piłce siatkowej kobiet. Urodziła się 27 lipca 1972 w Głuszycy. Od najmłodszych lat mieszkanka Świdnicy, gdzie rozpoczęła swoją przygodę z siatkówką w Miejskim Klubie Sportowym „Polonia”- bogatym w tradycje siatkarskie ośrodku treningowym. W świdnickiej „Polonii” grała do roku 1993 r. Następnie w latach 1993‑1997 w Bialskim Klubie Sportowym „Stal”, a od roku 1998 do dnia dzisiejszego w klubie Despar Perugia we Włoszech.
Do największych jej sukcesów zaliczyć należy:
1)   osiągnięcia z reprezentacją Polski:
  • Mistrzostwo Europy w 2005 r. oraz tytuł najlepszej siatkarki tych mistrzostw,
  • Mistrzostwo Europy w 2003 r.
  • 6 miejsce na Mistrzostwach Europy w 1999 r.,
  • 8 miejsce na Mistrzostwach Europy w 1997 r.,
  • 9 miejsce na Mistrzostwach Europy w 1991 r. i 1995 r.,
2)  osiągnięcia z klubem Despar Perugia:
  • Wicemistrzostwo Europy w 2004 r.,
  • Puchar Zdobywców Pucharów w 2000 r.,
  • Mistrzostwo Włoch w 2003 r.,
  • Puchar Włoch w 1999 r. i 2003 r.,
  • Wielokrotnie wybierana była najlepszą zawodniczką tych spotkań.
3)  osiągnięcia z Bialskim Klubem Sportowym „Stal”:
  • Mistrzostwo Polski w 1996 r.,
  • srebro w Mistrzostwach Polski w 1994 r. i 1995 r.
4)     dodatkowe sukcesy:
  • tytuł najlepszej siatkarki roku 2005 w Europie przyznany przez Komitet Wykonawczy Europejskiej Federacji Siatkówki (CEV),
  • 4 miejsce w 71. Plebiscycie Przeglądu Sportowego i TVP 1 na 10 najlepszych Sportowców Polski 2005 roku.
Dorota Świeniewicz udowodniła wszystkim, w tym również samej sobie, że stać ją na osiąganie sukcesów. Cechuje ją ogromny hart ducha, pracowitość, odwaga i upór. Sukcesy tej zawodniczki mają ogromny wpływ na promocję naszego miasta. Jest wzorem do naśladowania dla wielu młodych ludzi, a tym samym przyczynia się do rozwoju siatkówki i sportu w naszym mieście”.
  
5. Uchwałą nr XXVIII/367/09 z dnia 26 lutego 2009 r. Rada Miejska w Świdnicy nadała tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy Jego Ekscelencji księdzu Biskupowi Ignacemu Decowi.
 
W uzasadnieniu do uchwały czytamy: „Od pięciu lat, kiedy to ustanowiono Diecezję Świdnicką Ksiądz Biskup Ignacy Dec, profesor zwyczajny filozofii swoją duszpasterską pracą, oddaniem dla naszych wspólnych spraw sprawił, że nasza wspólnota świdnicka-diecezjalna stała się częścią wielkiej żywej wspólnoty ludu Bożego. Dewiza biskupa świdnickiego: Misericordia et veritas (Miłosierdzie
i Prawda), wielokrotnie głoszona w biskupiej katedrze jest dowodem wielkiej odwagi wiary, wiary której chcemy strzec dla przyszłych pokoleń. Ksiądz Biskup Ignacy Dec stał się nie tylko przewodnikiem Kościoła, ale również autorytetem duchowym i moralnym. Ksiądz Biskup jako pasterz Kościoła stał się inicjatorem wielu działań na stałe wpisujących się w krajobraz naszego miasta. Wyższe Seminarium Duchowne, Caritas, szkoła katolicka, utworzenie nowych parafii, to tylko niektóre przedsięwzięcia służące wspólnemu dobru.
Wszystko to sprawia, że Ksiądz Biskup Ignacy Dec jest dla świdniczan nie tylko pierwszym obywatelem naszego miasta, ale szczególnym i honorowym”.
Zgodnie z regulaminem nadawania tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy, stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały nr XL/481/02 Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 24 maja 2002 r., wniosek rozpatrzył w dniu 2 lutego 2009 roku powołany uchwałą nr VI/77/07 Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 30 marca 2007 r. zespół 7 radnych Rady Miejskiej w Świdnicy. Zespół pozytywnie zaopiniował kandydaturę Jego Ekscelencji księdza Biskupa Ignacego Deca Biskupa Świdnickiego do tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy.
Tytuł Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy nadaje Rada Miejska.
  
6. Uchwałą nr XLVIII/576/10 z dnia 8 października 2010 r. Rada Miejska w Świdnicy nadała tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy Panu Stanisławowi Kotełko.
 
W uzasadnieniu do uchwały czytamy: „Pan Stanisław Kotełko jest mieszkańcem Świdnicy od stycznia 1946 r. Tutaj ukończył szkołę średnią. Następnie podjął wyższe studia na Wydziale Filologii Polskiej oraz na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w I Liceum Ogólnokształcącym w Świdnicy. Przez okres 25 lat był dyrektorem Zespołu Szkół Medycznych w naszym mieście. Szkoła, którą kierował należała do przodujących tego typu placówek na terenie Polski. Absolwentami tej szkoły jest wielu zasłużonych pracowników służby zdrowia. Poza pracą zawodową wyróżniał się w działaniach Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Był wieloletnim prezesem Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Wałbrzychu oraz Zarządu Miejskiego w Świdnicy. Przez kilka lat pełnił funkcję Wiceprezesa Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych. Jest przewodnikiem po Świdnicy i wykształcił wielu przewodników po Świdnicy i Dolnym Śląsku. W 1973 r. uczestniczył w pracach rządowej Komisji Polsko-Niemieckiej do spraw korekty podręczników historii obu krajów. Wśród młodzieży i mieszkańców Świdnicy krzewi zamiłowanie do ruchu turystycznego, propagując w ten sposób dziedzictwo przyrodnicze i kulturowe Dolnego Śląska.
Pan Stanisław Kotełko od kilkudziesięciu lat aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym i społecznym miasta. W 1960 r. był współzałożycielem Towarzystwa Kulturalnego Ziemi Świdnickiej- obecnie Towarzystwo Regionalne Ziemi Świdnickiej. Będąc członkiem jego Zarządu oraz wieloletnim prezesem, inicjował i współorganizował wiele działań Towarzystwa na rzecz miasta i regionu. Jest członkiem Zarządu Dolnośląskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego. Na szczególne uznanie zasługuje działalność pana Kotełki w zakresie popularyzacji dziejów Świdnicy i Ziemi Świdnickiej. Należy tu wymienić wiele publikacji, których jest autorem lub współautorem:
  • przewodnik po Świdnicy,
  • Świdnica. Zarys monografii miasta,
  • Dzieje Świdnicy w datach,
  • Teksty źródłowe do historii Świdnicy,
  • artykuły w czasopismach regionalnych (Życie Świdnicy, Wiadomości Świdnickie),
  • liczne artykuły w „Roczniku Świdnickim” i wydawnictwie „Dolny Śląsk”.
Szczególnie należy zaakcentować zasługi Pana Kotełki w wydawaniu „Rocznika Świdnickiego”, który ukazuje się nieprzerwanie od 1973r.
Dzięki jego ogromnemu zaangażowaniu i współpracy z władzami miasta wiele cennych zabytków zostało uratowanych przed zniszczeniem. Pasją jego życia jest dobro i piękno Świdnicy.
Za swoją pracę społeczną i zawodową otrzymał szereg odznaczeń, m.in.:
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
  • Złoty Krzyż Zasługi,
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej,
  • Medal Zasłużony dla Dolnego Śląska,
  • Medal Zasłużony dla Świdnicy,
  • Złota Odznaka PTTK,
  • wielokrotne nagrody I stopnia Ministra Oświaty,
  • Nagroda Miasta Świdnicy w Dziedzinie Twórczości Artystycznej, Upowszechniania i Ochrony Kultury,
  • Odznaka Honorowa Zasłużony dla Kultury Polskiej nadana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2010)”.
Zgodnie z regulaminem nadawania tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy, stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały nr XL/481/02 Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 24 maja 2002 r., wniosek rozpatrzył w dniu 6 września 2010 roku powołany uchwałą nr VI/77/07 Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 30 marca 2007 r. zespół radnych Rady Miejskiej w Świdnicy. Zespół pozytywnie zaopiniował kandydaturę pana Stanisława Kotełko.
Tytuł Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy nadaje Rada Miejska.
 
 

7. Uchwałą nr XXI/259/12 z dnia 25 października 2012 r. Rada Miejska w Świdnicynadała tytułu Honorowego Obywatela Miasta Świdnicy księdzu prałatowi Janowi Bagińskiemu.

W uzasadnieniu do uchwały czytamy m.in.: „ Ksiądz Prałat Jan Bagiński jest postacią ważną dla kulturowej i społecznej tożsamości Świdnicy oraz wszystkich świdniczan wyznania katolickiego. Jego wpływ na życie publiczne obejmuje również osoby nie będące katolikami. Jest ambasadorem dobrej woli i ekumenicznego dialogu. Od 25 czerwca 1995 roku do 30 czerwca 2012 roku był proboszczem parafii pw. św. Stanisława i Wacława w Świdnicy, Kanonikiem Gremialnym Kapituły Katedralnej w Świdnicy oraz dziekanem Dekanatu Świdnica Śląska-Wschód. Patrząc na 17 lat posługi wśród świdniczan księdza Jana Bagińskiego nie trudno dostrzec, jak wielką wartość mają słowa księdza biskupa Jana Chrapka: „Żyj tak, aby ślady Twoich stóp przetrwały Ciebie”. Ślady pracy księdza Prałata dostrzegamy patrząc na chlubę Świdnicy – Katedrę Świdnicką, którą ksiądz otoczył wielką troską. Ksiądz Prałat Jan Bagiński po przejęciu parafii rozpoczął bowiem intensywne prace remontowe w Katedrze Świdnickiej. Rewaloryzacja i remont zabytkowej katedry, to wiele lat trudnej pracy organizacyjnej, pozyskiwania parafian, władz lokalnych i państwowych, darczyńców oraz niebagatelnych środków dla rozpoczęcia i kontynuacji tego dzieła. Za ratowanie zabytków Ministerstwo Kultury przyznało mu Złotą Odznakę. Działalności Prałata Jana Bagińskiego nie sposób ograniczyć tylko do służby Kościołowi. Na szczególne uznanie zasługuje wierność zasadom i odwaga w głoszeniu poglądów, patriotyzm i troska o los naszej Małej Ojczyzny oraz ofiarna służba każdemu człowiekowi. Z pokorą i głębokim zrozumieniem swego posłannictwa ksiądz Prałat zabiega o to, by wszystkie, zwłaszcza te bolesne zjawiska życia społecznego, znalazły swoje właściwe rozwiązanie. Należy uznać go za uczestnika dzieła Jana Pawła II - misji, którą była wytrwała praca na rzecz budowy ekumenicznego, ponadnarodowego porozumienia ludzi różnych narodowości i kultur.
Ksiądz Jan Bagiński jest kapłanem, który dba o uniwersalne ludzkie wartości, otacza duszpasterską troską świdniczan oraz liczne rzesze przybywających do miasta pielgrzymów. Świdnica współpracuje z miastami partnerskimi już ponad 20 lat wzbogacając życie lokalnej społeczności. Ksiądz Jan Bagiński, który z radością otwierał drzwi świątyni na międzynarodowe inicjatywy, ma w tym swój udział. Dzięki jego zaangażowaniu, udało się nawiązać trwałe przyjaźnie z Niemcami, Anglikami, Czechami, Litwinami i Ukraińcami. Katedra była miejscem wielu imprez kulturalnych: koncertowały tu zespoły, odbywały się wystawy, zbiórki ofiar na ratowanie polskich świątyń i mogił na Kresach. Świdniczanie wspólnie z delegacjami z miast partnerskich uczestniczyli w wielu nabożeństwach modląc się o pokój na świecie i jedność chrześcijan. Dzięki duszpasterskiej pracy i postawie księdza Jana Bagińskiego w ciągu 17 lat jego posługi Proboszcza, mogliśmy uczestniczyć w niezwykle ważnych dla Polaków obrzędach, patriotycznych uroczystościach i innych ważnych wydarzeniach, które miały miejsce w Katedrze Świdnickiej.
Od 2006 r. jest inicjatorem i współorganizatorem corocznych Dni Papieskich w Świdnicy.
Za swoją działalność w dziedzinie kultury, jej upowszechnianie i ochronę w 2001 r. ksiądz Jan Bagiński otrzymał nagrodę ustanowioną przez Radę Miasta. Natomiast za pracę charytatywną na rzecz dzieci otrzymał statuetkę Dziecięcej Nagrody SERCA. Bogactwem naszego miasta są jego mieszkańcy, ludzie otwarci na dobre pomysły służące lokalnej społeczności. Ksiądz Jan Bagiński jest zasłużonym mieszańcem naszego miasta, człowiekiem wielkiego serca i dla wielu z nas wzorem do naśladowania”.